17
2020
2014-09-11

„Treblinka – historia i pamięć”


W piątek 5 września na terenie Muzeum Walki i Męczeństwa w Treblince odbyła się II Konferencja Naukowa „Treblinka – historia i pamięć”, zorganizowana w 50. rocznicę upamiętnienia Miejsca Pamięci i 70. rocznicę likwidacji Karnego Obozu Pracy w Treblince.

Konferencję otworzył dyrektor Muzeum Regionalnego w Siedlcach Andrzej Matuszewicz, a w temat spotkania wprowadził Edward Kopówka, kierownik Muzeum. Na tegorocznej konferencji były bardzo różnorodne wystąpienia. Zebrani wysłuchali refleksji Wiesława Wysoka (z Państwowego Muzeum na Majdanku) pod hasłem, „Po co współczesny człowiek ma przyjeżdżać do takich miejsc jak Treblinka”. Artur Zawadka z Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Warszawie wygłosił referat „Upamiętnienie Treblinki”, Krzysztof Bukowski z IPN-u w Szczecinie Delegatura w Koszalinie mówił o holokauście Romów w niemieckich nazistowskich obozach w Treblince. Pierwszą część konferencji zakończyła brytyjska archeolog sądowa dr Caroline Sturdy-Colls. Zaprezentowała on referat „Badania archeologiczne w Karnym Obozie Pracy w Treblince”; W sierpniu 2012 r. na terenie byłego obozu przeprowadzono nieinwazyjne badania archeologiczne, we wrześniu 2013 wykopaliskowe prace archeologiczne. Całość badań i prac prowadzona była pod kierunkiem dr Caroline Sturdy Colls z Wydziału Badań Sądowych i Kryminalistyki Staffordshire University. Efektem prac były ciekawe znaleziska, między innymi groby, pocisk, kafelki z komór gazowych. Prace maja być wznowione.
Po przerwie referat „Treblinka to brzmi ładnie. O opowiadaniu Arno Surminskiego”; wygłosił Artur Ziontek, następnie Rafał Dmowski z Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach mówił na temat „Obóz Zagłady i Karny Obóz Pracy w Treblince w historiografii polskiej”. Z kolei Michał Kołodziejek z Muzeum Walki i Męczeństwa w Treblince dokonał analizy ankiety dotyczącej stanu wiedzy o Holokauście i obozach w Treblince wśród okolicznej młodzieży. Ostatnie wystąpienie stało się początkiem bardzo ciekawej dyskusji.
Materiały z konferencji ukażą się w formie książkowej. 
W trakcie konferencji została otwarta wystawa malarstwa „Przejście”, na której zgromadzono niezwykle wymowne i poruszające obrazy Agnieszki Wróbel, Sabiny Anny Niedbała, Magdaleny Dudek, Magdy Giza.
Tego typu inicjatywy dotyczące pamięci historycznej nabierają szczególnej wagi w obecnych czasach, kiedy coraz częściej określenie „polskie obozy koncentracyjne używane w niektórych mediach, publikacjach, w tym również w opracowaniach historycznych i w wypowiedziach polityków sugeruje, że zakładali je i zarządzali nimi Polacy. Według niektórych poglądów sformułowanie wprowadzane jest celowo jako propaganda wymierzona w państwo polskie. Spotyka się także określenia pochodne jak „polskie obozy zagłady”. Niemiecki karny obóz pracy w Treblince powstał przy istniejącej tutaj odkrywkowej kopalni żwiru latem 1941 roku, po ataku Niemiec na Związek Radziecki. 
W obozie osadzeni byli przede wszystkim Polacy, najczęściej ludność cywilna, zatrzymywana w odwecie za akcje zbrojne podziemia. Przez obóz karny w Treblince przeszło ponad 20 tys. więźniów, połowa z nich zmarła z głodu, wskutek chorób, tortur, rozstrzelania. Obóz Niemcy zlikwidowali w lipcu 1944, tuż przed wkroczeniem Armii Czerwonej. Wiosną 1942 roku obok karnego obozu pracy powstał niemiecki obóz zagłady Treblinka II, pod względem liczby ofiar był to drugi – po Birkenau – obóz zagłady. Funkcjonował tylko od lipca 1942 do listopada 1943, a według szacunków zginęło tutaj ok. 900 tys. ludzi, przede wszystkim Żydów.
 
 JO

« wróć | komentarze [0]

Dodaj komentarz

Komentarz zostanie dodany po akceptacji przez administratora serwisu






Odśwież kod



Komentarze do tego wpisu

Nie utworzono jeszcze komentarzy dla tego wpisu

Strona 1/1






Dane kontaktowe