31
2019
2015-03-16

O polskiej literaturze podziemnej


W czwartek 5 marca w Galerii DOM Sokołowskiego Ośrodka Kultury gościł Andrzej Tadeusz Kijowski.

Słuchaczom Sokołowskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku wygłosił wykład o polskiej literaturze podziemnej. Na początku spotkania dyrektor SOK Iwona Kopiwoda poinformowała, że dotychczasowy koordynator SUTW Paweł Kryszczuk podjął pracę na stanowisku kierowniczym w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Domu Miłosierdzia Caritas im. Jana Pawła II, a w dotychczasowym miejscu pracy otrzymał urlop bezpłatny. Obowiązki koordynatora SUTW przejęła Alina Simanowicz.
Andrzej Tadeusz Kijowski to dr nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, publicysta i pisarz, producent wykonawczy, realizator i prezenter telewizyjny, menedżer kultury, teatrolog. Przez wiele lat był instruktorem Hufca ZHP Warszawa Śródmieście. W latach 1976–1989 aktywnie działał w opozycji demokratycznej, współpracował z Komitetem Obrony Robotników i Niezależną Oficyną Wydawniczą oraz paryskim „Kontaktem” Mirosława Chojeckiego. W latach 1990-1994 był radnym odrodzonego samorządu i wicemarszałkiem Sejmiku Warszawskiego. Warto dodać, że ojciec A. T. Kijowskiego, pisarz Andrzej Kijowski sformułował w 1968 rezolucję literatów polskich przeciwko cenzurze. 
Prelegent rozpoczął wykład od odczytania fragmentu powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Lekcja polskiego w carskiej szkole, z Zygierem w roli głównej, doskonale ilustrowała twierdzenie, że od czasów Wielkiej Emigracji z roku 1831 naród jako wspólnota identyfikująca się poprzez literaturę i jej język, jest w stanie istnieć nawet bez własnego rządu, bez określonych granic. A. T. Kijowski na poparcie swojego twierdzenia przytaczał wypowiedzi Maurycego Mochnackiego, określającego literaturę XIX wieku jako instytucję narodowo-wyzwoleńczą, która  ponad zaborami, ponad klasami społecznymi zwracała się wszystkich osób posługujących się j. polskim i budowała naród. Odwołując się do dzieł Adama Mickiewicza, Czesława Miłosza, Karola Wojtyły i innych twórców wskazywał, że literatura zajmuje się najistotniejszymi dla narodu sprawami. Opowiadał też o walce o wolność słowa w latach 1945-1989, mówił o inspiracjach artystycznych i zapisach cenzury, konspiracji, sitodruku, oprawianiu i kolportażu książek, o wartościach tzw. Literatury II obiegu. Podkreślał znaczenie paryskiej „Kultury” Jerzego Giedroycia dla rozwoju wolnej literatury polskiej.
Obszerny wykład wzbogacała ekspozycja podziemnych wydawnictw z lat 70. i 80. XX wieku oraz wydawnictw paryskiej „Kultury”. 
 
JO

« wróć | komentarze [0]

Dodaj komentarz

Komentarz zostanie dodany po akceptacji przez administratora serwisu






Odśwież kod



Komentarze do tego wpisu

Nie utworzono jeszcze komentarzy dla tego wpisu

Strona 1/1






Dane kontaktowe